GOING VEGAN

Uploading has finished! Het afgelopen jaar zag ik mijn vooruitgang naar het veganisme als een balk dat langzaamaan aan het uploaden was. Nu voelt het alsof ik op een gevoelsmatige en sterke manier eindelijk de 100% heb behaald. Ik weet het nu zeker. 

Na 1 jaar bloggen op de groene zus is het voor mij duidelijk geworden dat een groen leven samen gaat met veganistisch eten. Met vegetarisch eten maak je een verschil, maar met veganistisch eten maak je een groter verschil. Na het zien en lezen van diverse documentaires en artikelen is het voor mij duidelijk geworden dat ik door middel van voeding mijn steentje bij kan dragen aan een betere gezondheid, het milieu en dierenwelzijn.

Ieder persoon is anders en heeft een eigen manier om aangeleerd gedrag af te leren en nieuwe gewoonten aan te leren. Met dit blog hoop ik dan ook de dialoog open te houden. Het afgelopen jaar heb ik met vallen en opstaan veganistisch gegeten. Van 1 maand volledig vegan, naar 1 maand waarin ik toch weer hapjes en taartjes met ei en melk nam.

Dit stuk gaat dan ook over de stap van vegetarisch naar veganistisch eten. De stap met kleding en beauty komt in een andere blog terug.

Evening Cows
Sander Copier

NOT SO EASY
Het is mij niet van de een op de andere dag gelukt om 100% veganistisch te eten. Die 80% was voor mij het afgelopen jaar wel haalbaar. Maar die 100% was voor mij best een uitdaging. Ik merkte dat ik het wel wilde, maar vaak te weinig daadkracht had.

Enkele factoren die meespeelde waren:

Sociaal aspect
Wat ik tijdens mijn eerdere pogingen ondervond, was dat er een sociaal aspect om de hoek kwam kijken. Een doel waar ik al veel langer mee worstelde, was ‘mijn grens aangeven’. Ik merkte dat de moeilijkheid vooral lag op feestjes en bezoekjes aan (on)bekenden. Op verjaardagen werd er heel vriendelijk gezegd ‘Elcke, ik heb speciaal kwarktaart gemaakt, want dat vind je zo lekker’. Of er werd gevraagd of ik een chocolaatje wilde. ‘ah, neem lekker joh’ en dat 2 keer achter elkaar, terwijl de doos voor mijn neus werd gehouden en ik ook nog eens zag dat mijn favoriet er tussen zat. Ik voelde me dan snel in de verlegenheid gebracht en ik vond het stiekem lekker om te eten. In deze situaties hield ik niet vast aan mijn idealen en voor zowel de ander als mezelf at ik het dan toch op. Uiteraard flitsten er weer beelden van koeien en kalfjes door m’n hoofd, waardoor ik helemaal niet genoot van het stukje taart of chocola.

Het voelde hetzelfde als een ex-roker een sigaret aanbieden.  

Supermarkt
Andere keren dat het mij niet lukte, was in de supermarkt. Ik weet nu dat een grote valkuil voor mij is om met trek naar de supermarkt te gaan. Er kunnen twee dingen gebeuren.
1) Mijn trek in een bepaalde vegetarische vleesvervanger is te groot om vervolgens te kiezen voor een veganistische optie.
2) Een veganistische optie die ik eergisteren nog niet had gegeten, ligt er niet. Tijd om dan tofu of tempeh te marineren is er ook niet meer en vanuit eigenbelang kies ik voor de makkelijke weg. Ook dan hield ik niet vast aan mijn idealen.

_MG_0346_2

Te weinig kennis
Soms miste ik ook gewoon de kennis over bepaalde producten. Ik kocht eens croutons en vega soep. Thuis kwam ik erachter dat er weer ‘melkeiwit’ in verstopt zat. “Sjonge jonge, wat een stom gedoe. Zo gaat het mij natuurlijk nooit lukken.” Zei ik weer eens tegen mezelf. Dit werkt dan ook demotiverend. Voorbereiding en kennis is heel belangrijk. Nu maak ik vooral zelf mijn soepen en haal ik soepstengels van een huismerk uit de supermarkt. Nog steeds ondervind ik bij het lezen van ingrediënten lijsten van producten dat ik mijn eigen ogen niet durf te geloven. Gelukkig kan ik aan andere vegans vragen stellen, wat heel erg fijn is.

Vragen
Het heeft mij heel erg geholpen om te vragen om hulp. Wanneer ik het niet zeker weet, vraag ik het nu ‘gewoon’. Eerst voelde ik me nog wel eens opgelaten, maar nu probeer ik dat niet te doen.

Nee heb je, Ja kun je krijgen

Goede gesprekken
Het afgelopen jaar heb ik gesprekken gevoerd met diverse mensen die al langere tijd veganistisch eten. Het is fijn om in gesprek te gaan met iemand die mij vervolgens ontzettend weet te motiveren en het gevoel geeft dat ik het ‘echt wel kan’. Ook heb ik me aangesloten bij verschillende besloten vegangroepen op Facebook, waardoor ik door mee te lezen ook meer te weten kom. Toch waren het de persoonlijke gesprekken die mij hebben overtuigd om die laatste 20% stap te maken.

2S3A0776_V2
Sander Copier

NOOIT MEER
Oké, bespaar me nu alsjeblieft de vraag:

“Wat ga je dan eten, als je op een onbewoond eiland terecht komt?”

Ik denk dat een betere vraag is. Waarom weet ik nu ineens wel zeker dat ik de volgende maand niet een taartje of chocolaatje op een verjaardag of tijdens bezoek kan afslaan?

Er is voor mij gevoelsmatig geen weg meer terug. Het werd telkens vervelender om voeding waar melk of ei in verwerkt zat op te eten. Zo had ik afgelopen weekend een verjaardag en moederdag waarop ik met alle beheersing en vriendelijkheid deze hapjes heb afgewezen. Ik ga nu niet uitbreiden over wetenschappelijke onderzoeken om uit te leggen waarom ik nog meer deze stap maak. Er kunnen namelijk nog zoveel feiten worden verteld, de essentie is dat ik het uiteindelijk moet doen.

Voor mij heeft het geholpen om bovenstaande valkuilen in kaart te brengen om op deze manier de conclusie te trekken dat ik hier controle over kan uitoefenen. Ik moet echt vaker de spirit vasthouden met ‘FAK it, wat anderen denken’. Dan wijs ik het taartje maar af of ik zeg overtuigender ‘NEE’. Ook weet ik dat lekkere trek mij de baas kan zijn of te weinig kennis mij verkeerde keuzes laat maken. De grens bepaal ikzelf.

Bovenal veganistisch eten is mogelijk!

Liefs, Elcke

 

9 gedachtes over “GOING VEGAN

  1. Ahh wat leuk om te horen Elcke! Ik weet nog dat wij ook een aantal gesprekken over veganisme hebben gevoerd over dat het moeilijk is en dat het niet in één dag lukt. Ik vind het super goed dat je er nu vol zelfvertrouwen instaat! Go you! ❤ Ik kijk uit naar alle lekkere vegan recepten die je gaat delen haha.

    Liked by 1 persoon

  2. Yeah!! haha, ja dat gesprek weet ik nog heel goed 😀 Ik moet inderdaad die zelfvertrouwen vasthouden en me niet gek laten maken. Haha, ik vind mezelf niet echt een foodblogger hoor, maar zal af en toe wat plaatsen 😉
    Dankjewel sweetie ❤

    Like

  3. Super goed dat je dit deelt! Ik eet al een tijd vegetarisch en probeer zo veel mogelijk veganistisch te eten, maar doordat ik allergisch ben voor gluten wordt dit wel erg lastig voor mij. In veel glutenvrije producten zit namelijk ei verwerkt 😦 Heel goed dat je inmiddels denkt “FAK wat de mensen van me denken”, dat begin ik nu zelf ook te krijgen (ik vind sommige opmerkingen zo irritant: “planten hebben ook gevoel”). En heel knap dat je überhaupt deze stap naar het veganisme hebt genomen! Mag je trots op zijn 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Dankjewel lieve Romy.
    Het is soms wel lastig om ergens te komen en er dan wordt gezegd ‘ben jij de veganist?’. Ik houd hier niet zo van, maar daar moet ik me niets van aantrekken.
    Jammer dat het door je glutenallergie lastig wordt gemaakt om helemaal plantaardig te eten. Misschien is raw vegan iets voor jou om meer mee te doen? Misschien is het voor jou dan ook niet nodig om 100% te gaan, maar je doet wat je kan toch 🙂 Je bent ook al heel bewust in je kleding aankoop.
    Veel liefs!

    Like

  5. Mooi verteld en samengevoegd. Ik zit ook een beetje in dubio. Ik ben nog steeds dol op de smaak en veelzijdigheid in functies van kaas. Ook kan ik mij zo niet indenken wat ik op familiegelegenheden zal eten. Ik kan natuurlijk ook ervoor kiezen thuis plantaardig te eten, en bij hoge uitzondering vegetarisch (wat ik al 12 jaar doe).
    Mijn aller aller liefste lievelingsgerecht is dingen al caprese, tomaat, mozzarella en basilicum + balsamico. Ik zou niet weten hoe ik de mozzarella moet vervangen :'(.
    Heb jij enig idee?

    Liked by 1 persoon

  6. Dankjewel meis ❤
    Kaas is inderdaad 'een ding'. Ik weet wel dat je een maand nodig schijnt te hebben om af te kicken van kaas en je hebt ook speciale vegan kaasjes. Je kan ook zelf vegan kaas maken. Persoonlijk ben ik even klaar met vegan kaas, Hihi. Het komt nu m'n neus uit.
    Wat ik doe als ik denk aan kaas is een tegenovergestelde gedachten er tegenover te plaatsen. Kaas is eigenlijk heel erg ongezond & ethisch gezien is er ook niets goeds te zeggen over kaas.

    Mozzarella was ik ook dol op!! Vooral in de zomer. Ik heb daar geen vervanger voor, alleen gedachten die mij helpen om voorbij het kaasschap te wandelen en een ander gerecht te maken.

    Op familiegelegenheden kan je misschien je eigen eten meenemen? Of vragen of ze met je mee willen denken naar iets wat jij ook kan eten.

    Ik vind het in ieder geval super tof dat je erover nadenkt om de stap te maken! En als jij het graag wil, dan vallen de beperkingen vanzelf wel weg.
    Knuffel !!

    Like

  7. Wat leuk om te lezen hoe dit voor jou gegaan is!
    Ik eet zelf voor zo’n 90% vegan. Buitenshuis is nog steeds een dingetje, vooral vanwege sociaal aspect. Voor nu vind ik dat oké. Ik voel me wel veel beter bij vegan eten, zowel mentaal als lichamelijk, en herken ook de dingen waar jij tegen aan liep. Ik merk wel dat het steeds makkelijker wordt.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s