Elk mens heeft het recht om te leven in vrede.

Stel je voor dat je ergens woont waar onvrede heerst. Dat angst je elk moment van de dag begroet. Dat je leven non- stop bedreigt wordt en dat je op een gegeven moment niet anders meer kan dan leven in angst. Dan wil je toch naar een land waar je dit gevoel niet meer hebt?

De bommen vliegen je om de oren en je kinderen huilen. Ze zijn bang en jij moet spullen verzamelen waarvan je denkt dat die essentieel zijn tijdens een lange tocht door onbekend gebied. De onzekerheid hoe deze tocht zal verlopen, is nu niet je eerste prioriteit. Enkel alleen vluchten voor de angst en de behoefte om je kinderen in veiligheid te brengen.

Je verzameld voedsel en kleding, maar eigenlijk wil je alles wel meenemen. Materialisme is nu niet hetgeen waar de focus ligt, want je kan geen waardevolle spullen meenemen. Afscheid van jou huis, van jou bestaan hier. Als angst niet genoeg is, komt verdriet ook nog om de hoek kijken. Wellicht verdriet om de mensen die je al verloren hebt, maar ook verdriet omdat je wat ooit een ‘veilig thuishaven’ was noodgedwongen moet verlaten.

Ineens bedenk je dat medicijnen ook wel handig zijn om mee te nemen en dekens. Want wat als m’n kinderen ziek worden en waar gaan we slapen? Het zal wel koud zijn in de nacht en mijn kinderen moeten warm blijven. Je verkeerd in een staat van emoties en hebt geen idee wat je met jezelf aan moet, maar je houd je sterk voor de familie.

Het moment is daar en je moet afscheid nemen van je huis dat ooit een thuis was. Je geeft een van je kinderen een hand en vertrekt richting het onbekende. Het onbekende lijkt op dit moment veel beter dan het idee dat je nog langer in een stad moet wonen waar je elke dag verschrikkelijke ellende meemaakt.peace-500x500

Mensen die vluchten, zijn net zoals jij en ik. Een verschillende levensstijl maakt geen verschil uit betreft het ervaren van emoties.

Hoe mooi is het dat sommige kinderen nu in een land zijn waar vrede heerst. Dat ze dit mogen ervaren en leren dat vrede mogelijk is. “Als je een baby in een kippenhok stopt wordt het een kip”. Mensen zijn leerbaar, want wat het ziet, wordt het vaak. Door vluchtelingen op te vangen in een land waar vrede heerst, leert men hoe het ook anders kan. Blijf altijd uitgaan van het positieve en laat je niet leiden door angst of onzekerheid.

Hoe fijn is het om gewoon ‘lekker in je vel te zitten’.

Liefs, Elcke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s