# 40 DAGEN ZONDER SHELL

Greenpeace had in 2015 opgeroepen om vanaf woensdag 19 augustus tot en met 27 september niet meer te tanken bij Shell & deze groene zus deed mee ; )
De reden om Shell veertig dagen te boycotten; vanwege risicovolle olieboringen op de Noordpool.

Mocht er ‘een ongeluk’ gebeuren op de zeebodem dan zal dat een olielek tot gevolg kunnen hebben, dit is nou niet bepaald bevoorderlijk voor ons al aangetaste ecosysteem. Daarnaast moest ik direct denken aan het geluid dat dagelijks door de oceaan zou klinken. Het idee alleen al maakte me onrustig en kwaad tegelijk, ik moest hier wat aan doen.

De oproep van Greenpeace zag ik direct als kans om m’n steentje bij te dragen. 40 dagen op de fiets, 40 dagen zonder een druppel brandstof, “dat gaat wat worden” dacht ik nog.  Op de internet site van Greenpeace had ik me aangemeld en getekend voor ’40 dagen zonder Shell’ en kreeg daarom een stickervel opgestuurd. Het stickerpakket is goed ingezet en bezorgt nog steeds een glimlach bij zowel mijn vrienden als de postbode. ‘Nee, geen reclame, zeker niet van Shell’ is met grote letters op de brievenbus geplakt.

Onder het Greenpeace motto ‘Fuk Shell’ ben ik begonnen met trappen. Eerst een week, toen door naar de tweede week en zo verder. Dan nu de vraag; “en heeft ’t geholpen, dat actie voeren?”… Yes it did! Uiteindelijk resulteerde de Boycot van Shell dat ze in Alaska gestopt zijn met boren. Een dag na het einde van de actie kwamen ‘de victorie artikelen’ als paddestoelen uit de grond zetten.

Uiteraard weet ik ook wel dat dit niet alleen door de actie ’40 dagen zonder Shell’ kwam, maar het gevoel iets gedaan te hebben, in plaats van te denken “het heeft geen zin” was al een overwinning. By the way, fietsen is echt zo gek nog niet.

Liefs, Elcke